|
|
Sinds een jaar of vijf onze vaste vakantiebestemming: Montalivet. Een dorpje in de punt van de Gironde streek, bij velen beter bekend als de Medoc. Kilometers lange wijnvelden over glooiende heuvels zijn ook bij vogels erg geliefd. Maar wat deze streek nu zo bijzonder maakt is dat het als het ware een soort schiereiland is. Deze streek grenst aan de westkant aan de atlantische oceaan en aan de oostkant aan de rivier de Gironde. De naam Medoc komt dan ook van het latijnse: "in medio aquae", tussen wateren. 
De westkust bestaat vooral uit veel en hoge duinen, lange zandstranden die bij eb wel een kilometer breed kunnen worden. De oostkust wordt ook wel de bas-medoc genoemd. 
Zoals de naam al zegt een laaggelegen streek die vooral bestaat uit ingepolderde moerrassen die nu in gebruik zijn als weilanden of als wijngaarden. Het zal u niet verbazen dat ook hier nederlandse experts hun steentje aan hebben bijgedragen. Door deze franse polders lopen allemaal kleine riviertjes in een groot netwerk aangesloten op de gironde. Omdat de Gironde uitkomt in de oceaan zijn dus ook deze riviertjes eb en vloed afhankelijk. Kom je de ene dag voor een mooi riviertje, de volgende dag liggen alle bootjes in het slib. Langs de gironde staan een hele serie paalwoningen. Vanuit deze karakteristieke huisjes wordt nog altijd met een grote hefboom het net op en neer gelaten om zo visjes, garnalen en schaaldieren te verschalken. 
|
|
|
De meeste vogels kan je gewoon vanuit je luie stoel op de camping bewonderen. Je moet er alleen wel oog voor hebben. Eén op de twee vogels op de camping bleek een zwarte roodstaart te zijn. Bij de eerste waarneming waren we nog erg enthousiast, aan het eind van de vakantie hadden we er helemaal geen oog meer voor.  Onderweg van onze tent naar de douches/wasgelegenheid zat de laatste week een putter. We hebben hem veel gezien maar hij liet zich niet makkelijk op de foto zetten. Maar ... de aanhouder wint! 
Een wel heel bijzondere vogel is de hop. Het plaatje hieronder is gewoon vanuit mijn luie stoel voor de tent genomen. Ik had er wel de volle 300mm lens voor nodig maar je kan toch zien wat een mooi beestje dit is. Zijn snavel lijkt wel door te lopen in z'n kuif. Niet eentje die we dagelijks zagen, dit was een toevallige passant. 
|
|
Als je er op uit trekt om echt vogels te gaan kijken dan maakt het helemaal niet zoveel uit waar je naar toe gaat. De Bas-medoc is erg groot en overal zijn riviertjes en uitgestrekte velden met hooirollen. Een vogel die je erg veel ziet in en langs ondiep water dat is de kleine zilverreiger. Deze vogel is veel kleiner dan de blauwe reiger en heeft in tegenstelling tot zijn grote broer een zwarte snavel in plaats van een gele snavel.  Al wandelend tussen de velden vergeet je wel eens om recht naar boven te kijken. Op een mooie dag hingen er negentien ooievaars boven ons cirkeltjes te draaien op de warme opstijgende lucht. Ze zaten erg hoog en daarom kon ik ze ook niet groter in beeld krijgen, dat het ooievaars zijn lijkt me duidelijk. 
Bij een bezoekje aan de phare de richard stonden we plotseling oog in oog met een draaihals. Ik had best wel verwachtingen deze zomer. maar dat we een draaihals op vijf meter zouden treffen was wel een verrassing. 
En ja er zitten veel roofvogels in die uitgestrekte korenvelden, vooral veel buizerds. En als je er dan eentje dichtbij ziet vliegen dan stop je de auto en begin je maar te schieten. Al na een paar plaatjes bleek al wel dat dit niet een buizerd was maar een blauwe kiekendief. Dit terein is dan ook uitermate geschikt voor deze vogel. Ik heb hieronder maar een aantal foto's uit de serie neergezet, helaas heb ik er geeneen waarop z'n kop mooi duidelijk staat. Helaas, daar moet ik volgend jaar dan maar weer voor terug.  
|
|
en dan heb je natuurlijk het strand. Niet mijn favoriete plek om mijn fototoestel uit de tas te trekken maar zo nu en dan toch maar gedaan. Hier geen bijzondere vogels op de foto gezet daarom alleen dit plaatje van een kokmeeuw voor de branding. 
|
|
|
|
|
|
